محجوب

آرام از کنارت می گذرد ، بی صدا ...بدون جلب توجه...

 


سیاهی رنگ اوست و بو نداشتن ویژگی او..صورتش نمیبینی،اما در مقابل اویی.

 


اوست که با سکوت، با تو حرف میزند و به تو می آموزد.....اگر اهلش باشی.

 


در اوج کرامت هست و تندیس متانت..

 


نزدیک،اما دور از دسترس...بی عشوه ولی دلربا...اوست معلم وقار در قله ی بی نیازی..

 


هر خارو خسی عاشقش نمی شود و زیباییش را هر دلی لمس نمیکند...

 


او پیش از انتخاب شدن انتخاب میکند و پیش از معشوق شدن عاشق میشود...

 


با زیرکی گوی عقل را از کنار دیو هوس می رباید....

 


او همان دختر عفیف و در پس پرده ی حجاب است...

 


آری او دختری است شبیه به خدا...

 

 
 
 
 
منبع: نور آسمان
 
پرتال علمی پژوهشی راه بهشت
 
 
 
/ 0 نظر / 5 بازدید